Ossaart

Ga naar de inhoud
Volksdansen
Vervolg 1

bezoeken van burchten, ruïnes en musea om de kennis van de Duitse 'Heimat' te vergroten. In  Engeland was Cecil Sharp actief, muzikant en verzamelaar van volksmuziek. Hij publiceerde het boek” The dancing Master” een bundeling  van oude Engelse dansen. In 1911 richte hij de EFDS op “English Folk  Dance and Song Society” In Vlaanderen ontstonden de Vlaamse Wandelknapen naar het voorbeeld van de Wandervogel. Bij het uitbreken van de 1e wereldoorlog kwam er grote stilte. 1918,  Het oorlogsgeweld is uitgeraasd, het vertrouwen in het eigen kunnen  wordt herwonnen.

De vroegere wandelknapen worden starten opnieuw onder  naam van Vlaamse Padvinders. De anti oorlogsgedachte leeft bij de jeugd  maar zij blijven trouw aan hun vooroorlogse betrachtingen, liefde voor  de natuur, volkslied, volksdans, gemeenschap. Het zou ons te ver leiden  om alle bewegingen en toestanden op te sommen die bezield waren met  diezelfde geest. In  1935 werd het 'Vlaams Instituut voor Volkskunst (VIVO) gesticht dat tot  1945 onder het voorzitter­schap van Edgard Wauters de centrale, leidinggevende beweging zou zijn voor alles wat volkskunst betrof in  Vlaanderen. Organisatorisch  werd VIVO uitge­bouwd met actieve kernen over heel het land.

Cursussen  in volkslied en -dans, huismuziek, vendelzwaaien, poppenspel,  feestcultuur enz. werden ingericht, eigen Vlaamse volksliede­ren en  dansen werden opgetekend, een iconografie van de volks­dans in  Vlaanderen werd aangelegd, bewerkingen van volksdansen voor klein orkest  werden uitgegeven, examens werden afgenomen voor volksdans en volkszangleiders, studiedagen en congressen werden eraan gewijd,  contacten werden gelegd met soortgelijke organisaties in het buitenland,  grootse meiboomplantingen werden ingericht, een zeer degelijk  tijdschrift 'De Speelman' bracht wetenschappelijke studies over blokfluit en huismuziek, zwaarddansen in Vlaanderen, huismerken,  lekespel, poppenspel. VIVO heeft een beslissende invloed gehad op de culturele ontvoogding van Vlaanderen in de 2e helft van de 20e eeuw.

Vermits  liefde voor de volkskunst steeds wortelt in een Volks­nationale  ingesteldheid, moet het aandeel van Edgard Wauters in het groeiend  zelfbewustzijn en in de ontvoogdingsstrijd van het Vlaamse volk hoog  aangeslagen worden. Met het einde van de 2e wereldoorlog kwam ook een einde aan de werking van VIVO. De  repressie sloeg toe, al wat Vlaams was werd vervolgd. Volksdansleiders  werden in hechtenis genomen. Ondanks deze genadeloze repressie  ontstonden nieuwe volksdansgroepen, hier werden Vlaamse liederen  gezongen en er werd opnieuw gedanst, het zoveelste bewijs dat men een  volkseigen traditie niet kan laten uitdoven zolang dit volk zich bewust  is van zijn eigenheid. De  tweede wereldoorlog heeft voorgoed het tijdperk afgesloten, waarin het  onderscheid tussen een agrarische samenleving en een geïndustrialiseerde  maatschappij nog zeer duidelijk was. Deze grenzen zijn thans op zijn  minst vervaagd en dreigen totaal te verdwijnen in een dicht bevolkt land  zoals het onze.



Copyright © 2015.Speelschaar Ossaart - Designed by Webmaster. Van Giel Peter
Terug naar de inhoud